Björn Rehnquist| Country (sports) | Sweden |
|---|
| Residence | Gothenburg, Sweden |
|---|
| Born | (1978-01-05) January 5, 1978
|
|---|
| Height | 1.75 m (5 ft 9 in) |
|---|
| Turned pro | 1997 |
|---|
| Retired | 2010 |
|---|
| Plays | Right-handed (two-handed backhand) |
|---|
| Prize money | $363,078 |
|---|
|
| Career record | 4–11 |
|---|
| Career titles | 0 |
|---|
| Highest ranking | No. 146 (9 December 2002) |
|---|
|
| Australian Open | 1R (2006, 2009) |
|---|
| French Open | Q2 (2003, 2009) |
|---|
| Wimbledon | Q2 (2002, 2008) |
|---|
| US Open | 1R (2002) |
|---|
|
| Career record | 0–2 |
|---|
| Career titles | 0 |
|---|
| Highest ranking | No. 345 (22 September 2003) |
|---|
| Last updated on: May 29, 2022. |
Björn Rehnquist (born January 5, 1978, in Borås, Sweden) is a professional Swedish tennis player.[1]
Tennis career
Juniors
Rehnquist had an outstanding junior career, winning the Australian Open Boys' Singles in 1996 and reaching as high as No. 3 in the world in singles the same year (and No. 7 in doubles).
Junior Grand Slam finals
Singles: 2 (1 title, 1 runner-up)
Australian Open: W (1996)
French Open: F (1996)
Wimbledon: 3R (1995)
US Open: QF (1994)
ATP Challenger and ITF Futures finals
Singles: 15 (8–7)
| Legend |
| ATP Challenger (5–2) |
| ITF Futures (3–5) |
|
| Finals by surface |
| Hard (5–4) |
| Clay (1–2) |
| Grass (1–0) |
| Carpet (0–1) |
|
| Result |
W–L |
Date |
Tournament |
Tier |
Surface |
Opponent |
Score |
| Loss |
0–1 |
Jun 1999 |
Finland F1, Oulu |
Futures |
Clay |
Johan Örtegren |
4–6, 6–4, 3–6 |
| Loss |
0–2 |
Sep 1999 |
Norway F1, Oslo |
Futures |
Carpet |
Johan Settergren |
3–6, 2–6 |
| Win |
1–2 |
May 2000 |
USA F11, Tampa |
Futures |
Clay |
Kristian Capalik |
6–7(2–7), 7–5, 6–1 |
| Win |
2–2 |
Mar 2001 |
New Zealand F1, Ashburton |
Futures |
Hard |
Chris Magyary |
6–2, 5–7, 6–2 |
| Loss |
2–3 |
Mar 2001 |
New Zealand F2, Christchurch |
Futures |
Hard |
Vasilis Mazarakis |
0–6, 3–6 |
| Win |
3–3 |
Mar 2001 |
Hamilton, New Zealand |
Challenger |
Hard |
Martin Lee |
3–6, 6–2, 6–0 |
| Loss |
3–4 |
Apr 2001 |
Great Britain F3, Bournemouth |
Futures |
Clay |
Todd Larkham |
2–6, 0–6 |
| Loss |
3–5 |
Oct 2002 |
Burbank, United States |
Challenger |
Hard |
Robby Ginepri |
6–7(6–8), 1–6 |
| Win |
4–5 |
Apr 2003 |
Greece F2, Kalamata |
Futures |
Hard |
Petr Kralert |
6–0, 6–1 |
| Win |
5–5 |
Jun 2003 |
Atlantic City, United States |
Challenger |
Hard |
Jeff Salzenstein |
6–4, 6–4 |
| Loss |
5–6 |
Jun 2004 |
Tallahassee, United States |
Challenger |
Hard |
Cecil Mamiit |
4–6, 6–4, 5–7 |
| Win |
6–6 |
Nov 2005 |
Helsinki, Finland |
Challenger |
Hard |
Tomáš Cakl |
7–6(7–2), 7–6(7–4) |
| Loss |
6–7 |
Sep 2006 |
Sweden F4, Gothenburg |
Futures |
Hard |
Joachim Johansson |
1–6, 6–7(4–7) |
| Win |
7–7 |
Feb 2008 |
Guangzhou, China |
Challenger |
Hard |
Danai Udomchoke |
2–6, 7–6(7–4), 6–2 |
| Win |
8–7 |
Jul 2008 |
Manchester, United Kingdom |
Challenger |
Grass |
Richard Bloomfield |
7–6(10–8), 0–6, 6–3 |
Doubles: 7 (6–1)
| Legend |
| ATP Challenger (1–1) |
| ITF Futures (5–0) |
|
| Finals by surface |
| Hard (5–1) |
| Clay (1–0) |
| Grass (0–0) |
| Carpet (0–0) |
|
| Result |
W–L |
Date |
Tournament |
Tier |
Surface |
Partner |
Opponents |
Score |
| Win |
1–0 |
Jun 1999 |
Finland F1, Oulu |
Futures |
Clay |
Mikael Maatta |
Mikhail Elgin Timo Nieminen |
7–6, 6–4 |
| Win |
2–0 |
Oct 1999 |
Great Britain F11, Leeds |
Futures |
Hard |
Nicklas Timfjord |
Yves Allegro Olivier Patience |
6–4, 7–6 |
| Win |
3–0 |
Oct 2000 |
Finland F1, Vierumäki |
Futures |
Hard |
Matthis Kempe-Bergman |
Mattias Pennonen Tobias Steinel-Hansson |
3–6, 6–2, 7–5 |
| Win |
4–0 |
Mar 2001 |
New Zealand F2, Christchurch |
Futures |
Hard |
Henrik Andersson |
Luke Bourgeois Andrew Painter |
3–6, 6–3, 6–2 |
| Win |
5–0 |
Sep 2001 |
Sweden F1, Gothenburg |
Futures |
Hard |
Johan Kareld |
Jonas Froberg Robin Söderling |
7–6(7–3), 6–4 |
| Win |
6–0 |
Oct 2002 |
Burbank, United States |
Challenger |
Hard |
Louis Vosloo |
Daniel Melo Iván Miranda |
7–6(8–6), 6–1 |
| Loss |
6–1 |
Apr 2006 |
Cardiff, United Kingdom |
Challenger |
Hard |
Filip Prpic |
Philipp Petzschner Alexander Peya |
6–4, 3–6, [7–10] |
Key
| W |
F |
SF |
QF |
#R |
RR | Q# |
DNQ |
A |
NH |
(W) winner; (F) finalist; (SF) semifinalist; (QF) quarterfinalist; (#R) rounds 4, 3, 2, 1; (RR) round-robin stage; (Q#) qualification round; (DNQ) did not qualify; (A) absent; (NH) not held; (SR) strike rate (events won / competed); (W–L) win–loss record.